Ήταν Απρίλιος του 1916 όταν η Γερμανία πρώτη καθιέρωσε τη θερινή ώρα στη δίνη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την ακολούθησαν τότε και οι σύμμαχοί της. Σκοπός τους ήταν να εκμεταλλευτούν την ηλιοφάνεια για να εξοικονομήσουν ενέργεια καθώς λόγω των συγκρούσεων αντιμετώπιζαν ελλείψεις σε λιγνίτη. Δύο χρόνια αργότερα και οι ΗΠΑ εφάρμοσαν το μέτρο, κυρίως σε […]

Ήταν Απρίλιος του 1916 όταν η Γερμανία πρώτη καθιέρωσε τη θερινή ώρα στη δίνη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την ακολούθησαν τότε και οι σύμμαχοί της. Σκοπός τους ήταν να εκμεταλλευτούν την ηλιοφάνεια για να εξοικονομήσουν ενέργεια καθώς λόγω των συγκρούσεων αντιμετώπιζαν ελλείψεις σε λιγνίτη.

Δύο χρόνια αργότερα και οι ΗΠΑ εφάρμοσαν το μέτρο, κυρίως σε καιρό πολέμου. Ωστόσο, για αρκετό διάστημα και ειδικά σε περιόδους ειρήνης δεν είχε θεσμοθετηθεί ομοσπονδιακός νόμος που να καθορίζει την αλλαγή της ώρας σε όλη τη χώρα, ενώ κάθε τόσο αντιδρούσαν στο μέτρο οι πολίτες και συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι αγρότες. Το 1966 ο αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε με νόμο τη θερινή ώρα, η οποία ξεκινούσε την τελευταία Κυριακή του Απριλίου και τελείωνε την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Οι ημερομηνίες άλλαξαν από τον μετέπειτα πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν και ως αφετηρία τέθηκε η πρώτη Κυριακή του Απριλίου.

Το 2005 ο τότε αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους, στο πλαίσιο της κυβερνητικής ενεργειακής πολιτικής του, επέκτεινε κατά τέσσερις εβδομάδες τη θερινή ώρα των ΗΠΑ. Και πάλι όμως υπήρχαν πολιτείες που εφάρμοζαν δικούς τους κανόνες. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Ιντιάνα που από το 2006 και έπειτα αποδέχθηκε το μέτρο σε όλη την επικράτειά της. Το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας προσπάθησε το 2008 να εκτιμήσει εκ νέου την αποτελεσματικότητα του μέτρου και συμπέρανε ότι η υιοθέτηση της θερινής ώρας τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα επέφερε εξοικονόμηση ενέργειας κατά 0,5%. Το ποσοστό αντιστοιχεί στην ενέργεια που καταναλώνουν 100.000 διαμερίσματα επί έναν ολόκληρο χρόνο.

Σήμερα το μέτρο δεν εφαρμόζεται παγκοσμίως. Οι περισσότερες αφρικανικές και ασιατικές χώρες δεν το έχουν υιοθετήσει, όπως και αρκετά μουσουλμανικά κράτη κατά την περίοδο του Ραμαζανιού. Στο Ραμαζάνι οι μουσουλμάνοι νηστεύουν κατά τη διάρκεια της ημέρας και δειπνούν μόνο μετά τη δύση του ηλίου. Εάν ίσχυε η θερινή ώρα, θα καθυστερούσε το δείπνο τους. Το 2011 η Ρωσία έγινε μια από τις χώρες που καθιέρωσε με προεδρικό διάταγμα τη θερινή ώρα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Σταθερά στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1970
Στη χώρα μας εφαρμόστηκε πρώτη φορά σε δοκιμαστικό πλαίσιο το 1932, από τις 6 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου. Στα επόμενα χρόνια το μέτρο εγκαταλείφθηκε και επανήλθε τη δεκαετία του 1970 κατά την ενεργειακή κρίση που έπληξε την Ευρώπη. Από το 1997, με απόφαση της ΕΕ, όλα τα κράτη – μέλη της αλλάζουν τους δείκτες από το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου έως και το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέτος  κλήθηκε για πρώτη φορά να αξιολογήσει το σύστημα της θερινής ώρας, μετά το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπέρ της κατάργησής της, με βασικό επιχείρημα ότι πλήττει την υγεία των πολιτών. Τελικά η αξιολόγηση ήταν αρνητική και έτσι από την Κυριακή για μία ακόμη χρονιά από το 1975, θα ισχύσει η θερινή ώρα στη χώρα μας. Στις τρεις τα ξημερώματα οι δείκτες των ρολογιών θα μετακινηθούν μία ώρα μπροστά μέχρι και τις 26 Οκτωβρίου.